دورهمی

فردا حتما روز بهتری ست ...

نبینم غصه می خوری رفیق!
نبینم زانوی غم بغل گرفته و نا امید شده ای
از رسیدن روزهای خوب
نبینم به اعجاز امّید، کافر شده و به
آسمان آبی باورت رنگ خاکستری پاشیده ای
مبادا همچو ارغوان باشی ؛
که در آغوش گل ها و باز، غمگین است
مبادا همچو نیلوفر مرداب؛ نا امید باشی
از خواستن ها و رسیدن ها
مبادا خودت را باخته باشی رفیق
که شاید امروز، همان روزی که می خواستی نبود،
همه چیز همانجوری که میخواستی پیش نرفت
و تلاش هایت بی نتیجه ماند

اما به نیلوفرهای خسته ی مرداب
و ارغوان های دلشکسته بگو:
که فردا روزِ بهتری ست ...
خورشیدِ امّید، خواهد تابید
پرستوها نخواهند کوچید و قاصدک ها
با خودشان خبرهای خوبی خواهند آورد
فردا، حتما روز بهتری ست ...